تك بيتي ها و دو بیتی های زیبا

Siavash · **پست شد:** چهارشنبه نوامبر 18, 2009 3:33 pm

به پیری گر نمی خواهی که محتاج عصا گردی

ز پا افتادگان را در جوانی دستگیری کن ( صائب)

***

کار من و دل در عشق افتاده بسی مشکل

من در پی مستوری دل در پی رسوایی (محرم اصفهانی)

***

من به باغی باغبانی می کنم با چشم تر

کز درختش دیگران گلهای رنگین می برند(بسطامی)

***

هرگز لب من چاشنی خنده ندانست

چون غنچه آفت زده نشکفتم و رفتم( پاشای تبریزی)

***

آرزو بد نیست طغیانش بد است

هست دریا خوب و طوفانش بد است

***

به دنبال هوای دل ز غفلت می روی اما

به جان خواهی رسیدن زین سفر، روزی که واگردی

***

به پیش شمع اگر پروانه سوزد نیست دشوارش

چه باک از سوختن آن را که بر بالین بود یارش (جدایی خوانساری)

***

هبچ کس جانا نمی سوزد چراغش تا به صبح

پُر مخند ای صبح صادق بر شب تار کسی(جوینی)

***

به ستوه آمدم ای مرگ، چندین دیر چرا؟

بسته غم راه گلو، این همه تاخیر چرا؟( امیرسنقری)

Siavash · **پست شد:** چهارشنبه نوامبر 18, 2009 3:34 pm

با دوست بگویید که دیگر نکند ناز

ما را هوس ناز کشیدن به جهان نیست(روزبه)

***

زحمت چه می کشی پی درمان ما طبیب

ما به نمی شویم و، تو بدنام می شوی( قزوینی )

***

شمع بزم محفل شاهان شدن ذوقی ندارد

ای خوش آن شمع که روشن می کند ویرانه ای را

***

با آنکه ز ما هیچ زمان یادی نکردی

ای آنکه نرفتی دمی از یاد، کجایی؟(حزین)

***

غصه ام می کشد ای دل سخن صبر مگو

وَه چرا گویی از آن کار که نتوانی کرد؟ (دهلوی)

***

دستگیری نتوان داشت توقع ز غریق

اهل دنیا همه درمانده تر از یکدگرند(صائب)

***

آنان که جان فدای نگاری نکرده اند

همکارشان مباش که کاری نکرده اند(ظهیری)

***

با ما کج و با خود کج و با خلق خدا کج

آخر قدمی راست بنه ای همه جا کج

***

آن چنان زی که بمیری برهی

نه چنان زی که بمیری برهند(سنایی)

Siavash · **پست شد:** چهارشنبه نوامبر 18, 2009 3:35 pm

بر باد فنا تا ندهی گَرد خودی را

هرگز نتوان دید جمال احدی را( وحدت کرمانشاهی)

***

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

این چراغی است کزین خانه به آن خانه برند(حافظ)

***

بس که نادیدنی از مردم دنیا دیدم

روشنم گشت که آسایش نابینا چیست(کلیم کاشانی)

***

دل را به کف هرکه دهم، باز پس آرد

کس تاب نگهداری دیوانه ندارد(پژمان بختیاری)

***

آتش از برق نگاهت ریختی بر جان من

خواستی تا در میان شعله ها آبم کنی(سهیلی)

***

بس که جان را به ره عشق تو شیرین دادیم

تیشه خون خورد از حسرت فرهادی ما(فرخی یزدی)

***

آتش خشم پر از قهر تو می گفت: برو

جذبه چشم پر از مهر تو می گفت بمان (یاسمی)

***

بلای عشق را جز عاشق شیدا نمی داند

به دریا رفته می داند مصیبت های توفان را(ابوالحسن ورزی)

***

آخر به اسارت، دل حسرت زده خو کرد

شادم که دگر یاد گریز از قفسم نیست(توکلی)

***

پیری میا، که سستی پا، چون رسید ز راه

چشمان خسته هم به تو خدمت نمی کنند(معینی کرمانشاهی)

***

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید

بهار رفت و تو رفتی و هرچه بود گذشت (ایرج دهقان)

***

به اشتیاق تو ای آسمان! پرنده شدم

اگر چه وسعت تو، عاقبت اسیرم کرد(مهدی عابدی)

***

Siavash · **پست شد:** چهارشنبه نوامبر 18, 2009 3:35 pm

جوانیم به سمند شتاب می شد و از پی

چو گرد در قدم او دویدم و نرسیدم ( اوستا)

***

دیدیم ز خوبان جفا پیشه بسی را

مثل تو جفا پیشه ندیدیم کسی را ( نیکی اصفهانی)

***

سوختم بی تو، ندانم که اسیران فراق

با چنین آتش جانسوز، چه سان ساخته اند؟ ( اهلی خراسانی)

***

سیرم از مردم دنیاطلب دون، که به جهد

لقمه از گرسنه گیرند و خورانند به سیر ( پرتو اصفهانی)

***

شود جهان لب پر خنده ای، اگر مردم

کنند دست یکی، در گره گشایی هم ( صائب)

***

طره آشفته چنین در گذر باد مرو

که پریشانی زلف تو پشیمانم کرد ( صحبت لاری)

***

طفل از پی مرغ رفته، چون گریه کند؟

بر عمر گذشته همچنان می گریم (سعدی)

***

غلغل تسبیح شیخ هرچند مقبولست لیک

آه دردآلود رندان را قبول دیگرست

***

غم به هر جا که رود سرزده آید به دلم

چه کنم؟ خانه من بر سر راه افتاده است ( سنجر کاشی)

***

قاصد که ازو به من خبر هیچ نگفت

گفتم که: تو را یار مگر هیچ نگفت؟

گفتا که: چرا، بگفتم آن گفته بگو

آهی به لب آورد و دگر هیچ نگفت ( آذر بیگدلی)

***

گرچه کردم ذوقها از آشناییهای او

انتقام از من کشید، آخر جداییهای او ( وحشی بافقی)

***

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله ماست

آنچه البته بجایی نرسد، فریادست ( یغمائی جندقی)

***

لطفی کن و در خلوت محزون من ای دوست

آرام و قرار دل دیوانه من باش ( اخوان)

***

Siavash · **پست شد:** چهارشنبه نوامبر 18, 2009 3:37 pm

[CENTER]خسته شد دیده ام از دیدن امواج حوادث
کور چون چشم حبابم کن و بگذار بمیرم( یگانه)

***

خمیده پشت از آن دارند پیران جهان دیده

که اندر خاک می جویند ایام جوانی را ( مکتبی شیرازی)

***

خواهی نشوی رسوا با منشین ای شیخ

ما رند و خراباتی تو عاقل و فرزانه

***

شرمنده خونگرمی اشکم که همه عمر

نگذاشت مرا گرد به مژگان بنشیند( صائب)

***

شرم آیدم به خامی نالیدن از غم و درد

زان رازها که خواندم در دیده خموشان (جاوید)

***

شب هجران نمی دانم ز پی دارد سحر یا نه

اگر دارد سحر آه سحر دارد یا نه ( بیگدلی)

***

شب به تنگ از ناله ام خلقی که این فریاد کیست؟

زان میان یک تن نمی پرسد که از بیداد کیست؟ ( گلخنی قمی)

***

عشق آمد و شد چونم اندر رگ و پوست

تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست

اجزای وجودم همگی دوست گرفت

نامی است ز من بر من و باقی همه اوست ( عبدالله انصاری)

***

عشق من با خم ابروی تو امروزی نیست

دیرگاهی ست کزین جام هلالی مستم ( حافظ)

***
[/CENTER]

Siavash · **پست شد:** چهارشنبه نوامبر 18, 2009 3:39 pm

[CENTER]حاصلم درد دل است از دل بی حاصل خویش
به که گویم من دلسوخته درد دل خویش (صبری مروزی)

***

حتی عجیب نیست، که در اوج شک و شطح

زیباترین بهانه ایمان من تویی(سهیل محمودی)

***

دلی بستم به آن عهدی که بستی

تو آخر هر دو را با هم شکستی ( راهب نایینی)

***

دلربایانه دگر بر سر ناز آمده ای

از دل ما چه به جا مانده که باز آمده ای؟ (صائب)

***

زاهدم برد به مسجد که مرا توبه دهد

توبه کردم که نفهیمده به جایی نروم( بیگانه)

***

عقل سختی دیدگان شمشیر صیقل دیده است

مشورت زنهار با مردان کار افتاده کن(صائب)

***

غم ساخت کار دل، ز نوا می توان شناخت

ظرف شکسته را، ز صدا می توان شناخت ( بدیعی تونی)

***

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل

باشد که چو وابینی خیر تو در این باشد(حافظ)

***

غنچه تا وا شود از هم پاشد

فرصت عیش، همین مقدارست(نصرت لاهوری)

***

فریاد مردمان همه از دست دشمن ست

فریاد ما از دل نامهربان دوست(سعدی)

***

فصل گل شد چه به مرغی گذرد آه که او

بی پر بال به کنج قفسی افتاده ست(مشتاق اصفهانی)

***

فزودم صبر تا کمتر جفا بینم، چه دانستم

که محنت بیش دارد هر که طاقت بیشتر دارد(ملک قمی)

***

گر بی تو یک دو روز صبورم، عجب مدار

چون شاخ نو بریده، ندارم خبر هنوز(میسح کاشانی)

***

گر جنون آید به سویم، ره بده بیگانه نیست

ور خرد پرسد سراغ من، بگو در خانه نیست

***

من آن روزی که چو شبنم عزیز آن چمن بودم

تو ای باد سحرگاهی، کجا در بوستان بودی؟ ( صائب)

***

نمی گویم فراموشش مکن، گاهی به یاد آور

اسیری را که میدانی نخواهی رفت از یادش( عاشق اصفهانی)

***
[/CENTER]

m.goodarzi · **پست شد:** پنجشنبه نوامبر 19, 2009 7:50 pm

[CENTER]شبي گفتي به آغوش تو آيم

سپيده سر زد و مرغ سحر خواند

سپهر تيره دامان زرافشاند

چه شبها رفت و آغوشم تهي ماند [/CENTER]

m.goodarzi · **پست شد:** پنجشنبه نوامبر 19, 2009 7:53 pm

[CENTER]با می به کنار جوی می باید بود
وز غصه کنار جوی می باید بود
این مدت عمر ما چو گل ده روزست
خندان لب و تازه روی می باید بود [/CENTER]

m.goodarzi · **تاريخ عضويت:** جمعه اکتبر 09, 2009 8:33 pm

[CENTER]به من گفتي كه دل دريا كن اي دوست
همه دريا از آن ما كن اي دوست
دلم دريا شد و دادم به دستت
مكش دريا به خون پروا كن اي دوست [/CENTER]

تك بيتي ها و دو بیتی های زیبا

چه کسي حاضر است؟